Onmogelijk na te maken:
Osmium is volledig vormvast in zijn kristallijne verschijningsvorm en kan niet reversibel worden veranderd. Dit kenmerk onderscheidt het van andere eigenschappen van gemakkelijk vervormbaar goud. Een belangrijk voordeel dat uit deze eigenschap voortvloeit, is het feit dat osmium praktisch onmogelijk te vervalsen is.
Het kristallijne oppervlak wordt met extreme betrouwbaarheid herkend, vergelijkbaar met een vingerafdruk.
Verklaring:
De unieke structuur van de wrijvingsrichels van een menselijke vinger wordt gebruikt voor de herkenning van een vingerafdruk.
Voor osmium is de rand van een enkel kristal de analogie van de wrijvingskammen. Elk van deze randen staat schuin in de driedimensionale ruimte, vormt een specifieke hoek met het vlakke metalen grondvlak en heeft ook een duidelijk afgebakend oppervlak. Ook steekt elk kristal met een aanwijsbare lengte uit het basismateriaal.
Zelfs een standaard osmiumdiamant van 3 mm bevat al meer dan 1.000 van dergelijke macroscopische kenmerken. Op microscopisch niveau zijn er miljoenen kenmerken. Bij een groter oppervlak van een osmium structuur vermenigvuldigt het aantal variabelen zich dienovereenkomstig.
Daarom wordt vaak gesproken van een 10.000-voudige beveiliging in vergelijking met een vingerafdruk, maar de werkelijke beveiliging is vele malen hoger. Exacte getallen kunnen niet worden gegeven, omdat in geval van twijfel steeds kleinere structuren in aanmerking kunnen worden genomen.
Met de extra veiligheid door de dichtheid kan men dus met recht beweren dat osmium niet kan worden vervalst.
Bij het vervalsen van goud wordt een stuk metaal van vergelijkbare dichtheid vaak bedekt met een min of meer dikke laag. Een andere mogelijkheid is dat een goudstaaf wordt gevuld met een ander metaal.
Voor osmium is slechts één metaal bekend dat in dichtheid slechts een honderdste gram verschilt van osmium. Dit metaal is iridium. Ook met iridium kan echter geen vervalsing worden uitgevoerd, omdat niet alleen beide metalen een hoog smeltpunt hebben, maar een coating bij deze temperaturen ook betekent dat het andere metaal zijn vorm zou verliezen. Dit geval is echter slechts hypothetisch, omdat osmium in zeer dunne structuren als staafjes wordt afgeleverd, zodat een echt "binnenwerk" niet eens bestaat.
Pogingen om iridiumstaven te kristalliseren moeten ook mislukken omdat iridium een andere kristallisatiestructuur heeft zodat het met het blote oog duidelijk en zichtbaar is of het nu gaat om ruthenium, iridium of osmium staven.


