
Bij kamertemperatuur reageren edele metalen met geen enkel chemisch reagens, ook niet met sterke zuren en basen. Hoe zit het met osmium?
Kristallijn osmium is uiterst duurzaam en bestand tegen sterke zuren en bijtende oplossingen.
Als osmium "geproduceerd" zou kunnen worden, zou dit het metaal en zijn prijs devalueren!
Osmium kan niet worden gesynthetiseerd uit andere materialen om een zeer eenvoudige reden: het is een chemisch element, dat per definitie niet verder kan worden afgebroken. Bovendien is osmium uiterst zeldzaam.
Diamant daarentegen kan worden gesynthetiseerd door de simulatie van hoge druk en hoge temperatuur in de aardmantel, waardoor koolstofatomen gedwongen worden zich in een diamantkristalstructuur te rangschikken. In feite is koolstof het op drie na meest voorkomende chemische element in het heelal, in tegenstelling tot osmium.
Nee, dat kan niet. Het bezoedelen van oppervlakken is altijd een chemische reactie, vaak met zuurstof, waarvan de reactieproducten op het oppervlak neerslaan en daar van kleur en reflectie-eigenschappen veranderen. Onder standaardomstandigheden reageert osmium echter niet met zuurstof of andere stoffen. Zelfs bij zeer hoge temperaturen en bij de vorming van osmiumtetraoxide kan geen aanslag ontstaan, omdat het osmiumoxide gasvormig en vluchtig is.
Alle kleurverschillen zijn uitsluitend afzettingen van andere metalen uit de snede of het reactievat. Zoutzuur verwijdert de verschillen. Condensatie van vocht in de kristalstructuur kan ook optische effecten veroorzaken die de glans veranderen. Bovendien kan kristallisatie resulteren in een precieze uitlijning van de kristallen, hetgeen visuele effecten heeft die kunnen lijken op sedimenten.
Ja, in kleine hoeveelheden. Maar het wordt onmiddellijk teruggebracht tot metaal op de niet-edele draad. De afzonderlijke osmium atomen worden elektrisch op de draad getrokken en hier afgezet. De ononderbroken draad heeft kamertemperatuur en koelt het osmium onmiddellijk af. Het proces verloopt zo snel dat de productie van osmiumtetroxide uitgesloten is. Slechts enkele atomen slagen erin aan de reductie te ontsnappen en ontsnappen als osmiumtetraoxide. De geur van osmiumtetraoxide wordt daarom ook niet waargenomen in het draadvonkproces, zelfs niet van een korte afstand.